هیئت ائمه بقیع ع

به گزارش شيعه آنلاين به نقل از جمهوریت، این مبالغ قرار است تحت عنوان «هدیه استاندار» در میان علما و روحانیان شهرهای جنوب این استان که کردنشین و اهل تسنن هستند توزیع شود.

براساس این گزارش، بسیاری از روحانیون و علما با شنیدن خبر توزیع هدیه رئیس جمهوری که گفته می شود 50 هزار تومان است، ناراحت شده و از این اقدام انتقاد کرده اند.

فردوسی شیعه بود جلال خالقی مطلق معتقد است بخش آغازین شاهنامه به قدری در ناکجا آباد تاریخ گم شده است که درآوردن این مواد تاریخی کار دشواری است و نیاز به تحقیقات پردامنه ای دارد.

جايگاه آیت‌الله‌بهجت بین علما و شیعیان هند رهبر شیعیان هند تاكید كرد: آیت الله بهجت جایگاه ویژه ای نزد علما و مراكز علمی هند داشتند. به گزارش شيعه آنلاين به نقل از رسا، حجت الاسلام و المسلمین سید کلب جواد نقوی رهبر شیعیان هند در شهر لکنهو، رحلت جانگداز آیت الله بهجت را مصیبتی بزرگ برای شیعیان و حوزه های علمیه جهان دانست و تاکید کرد: خبر رحلت این مرجع عظیم الشان و عارف جلیل القدر همه علما و اندیشمندان شیعه مخصوصا علمای هند را متاثر کرد. وی گفت: آیت الله بهجت به حقیقت معنای کلمه «روحانی» بود چراکه توانسته بود در کنار علم و اجتهاد، به مقامهای والای عرفانی نیز نائل شوند و در این زمنیه شاگردانی زیادی تربیت کنند. سید نقوی خاطر نشان کرد: آیت الله بهجت تنها بازمانده شاگردان آیت الله اصفهانی بودند و این مساله برای ما بسیار اهمیت داشت. این عالم برجسته شیعه در هند شخصیت علمی، فقهی، عرفانی آیت الله بهجت را الگوی همه حوزه های علمیه در قم، نجف، هند و پاکستان برشمرد و گفت: در میان علما و شیعیان هند هرکس آیت الله بهجت را می دید، به شدت تحت تاثیر شخصیت و بیانات ایشان قرار می گرفت و از مریدان ایشان به شمار می رفت، بطوریکه ایشان در سراسر هند علاقه مندان بی شماری دارند که در حال حاضر به سوگ نشسته اند. وی افزود: امروز نیز در حسینیه بزرگ «غفران‌مآب» شهر لکنهو مراسم ختم بسیار باشکوهی با حضور جمع کثیری از علما، اندیشمندان، طلاب و شیعیان هند برگزار شد که در نوع خود بی نظیر بود و این مساله نشان از عمق علاقه و عشق شیعیان هند به آیت الله بهجت بود. سید نقوی در پایان ابراز امیدواری کرد که حوزه های علمیه میراث علمی و عرفانی آیت الله بهجت را به خوبی حفظ کنند و راه ایشان را ادامه دهند. ارسال: دوشنبه28 اردیبهشت 1388/ 17:8ب.ض پیوند مطلب: http://www.shia-online.ir/article.asp?id=5597 حوزه نجف اشرف تعطيل شد حوزه علمیه نجف اشرف به مناسبت درگذشت آیت الله العظمي شيخ محمد تقي بهجت تعطیل شد. امام‌ مسجد آيت‌الله‌بهجت مشخص شد رييس دفتر مرحوم آيت الله العظمي بهجت ايشان را فقيهي بزرگ، متقي و عبد صالح خدا دانست و گفت: ايشان در طول تمام عمر خود ساده زيست، بي تکلف زندگي مي کرد و خدمات و زحمات فراواني را براي اسلام و تشيع متحمل شد.   به گزارش شيعه آنلاين به نقل از ايرنا، آيت الله محفوظي بعد از اقامه نماز ظهر و عصر در مسجد فاطميه گفت: ايشان در تمام عمر خود به دنيا بي اعتنا بود به طوري که حدود 30 سال عمرش را در قم مستاجر بود تا اين که در اواخر عمر يک ساختمان کوچک و محقر توسط شخصي خريداري و در اختيار ايشان قرار گرفت. وي با اشاره به درخواست برخي از شاگردان آيت الله بهجت از ايشان افزود: من هرگز حاضر نيستم که نماز ظهر و عصر را به جاي ايشان در مسجد فاطمه اقامه کنم. وي با صراحت اعلام کرد که مرحوم آيت الله بهجت خواسته است که نماز ظهر و عصر اين مسجدنيز توسط آيت الله صافي گلپايگاني اقامه شود. با همکاري نيروهاي حزب بعث سابق؛ تلاش بحرين براي ترور آيت الله سند بحراني منابع آگاه عراقي اعلام كردند كه رژيم بحرين چند روز پيش در طرحي كاملا محرمانه تلاش كرد آيت الله "شيخ محمد سند بحراني" كه در حال حاضر در نجف اشرف است را ترور كند. به گزارش شيعه آنلاين، اين منابع آگاه عراقي در ادامه افزودند:‌ رژيم بحرين با پرداخت هزينه‌هاي كامل اين عمليات به نيروهاي باقيمانده حزب بعث سابق عراق، تلاش كرد اين روحاني بحريني تبار را ترور كند، اما اين تلاش نافرجام ماند. اين منابع عراقي افزودند: پس از فاش شدن طرح اين ترور، آيت الله سند بلافاصله نجف اشرف را به مقصد قم مقدس ترك كرد. گفتني است آيت الله سند همواره مواضع ضدبحريني داشته و در سخنراني‌هاي مختلف خود خواستار افزايش آزادي بيان در بحرين شده و نسبت به ظلم و ستمي كه عليه شيعيان بحريني وارد مي‌شود هشدار داده است. وي همچنين رژيم بحرين را رژيمي غير قانوني خوانده و خواستار ساقط شدن آن شده است. شايان ذكر است آيت الله محمد سند در سال 2005 ميلادي توسط نيروهاي امنيتي بحرين بازداشت و راهي زندان شد اما با فشار مؤسسات و چهره هاي مختلف شيعي در بحرين، آزاد شد. نگاهي گذرا به زندگينامه ایشان در سال 1382 هـ ق مطابق با 1341 هـ ش در كشور بحرین متولد شدند. پدر ایشان حاج حمید از تاجران كشور بحرین بوده و از شیفتگان ائمه اطهار(ع) خصوصاً حضرت سید الشهداء(ع) هستند به طورى كه وقتى اسم آن حضرت برده مى شود اشك در چشمانش حلقه مي‌زند. دوران دبستان را در 4 سالگى بعد از موفقیت در تست هوشى كه از وي به پیشنهاد معاون آموزش و پرورش بحرین گرفته شد، شروع نمود؛ و تا اتمام دبیرستان در بحرین مشغول درس بودند و در طول این ایام از شاگردان ممتاز كلاس خود بوده، و هم زمان با درس در فعالیتهاى دینى و اعتقادى و اقامه نماز در مدرسه سهم بسزایى داشته است. پس از اخذ مدرك دیپلم جهت اخذ مدرك فوق دیپلم در رشته هندسه به كالج دیویدگیم در لندن رهسپار شد. در آنجا نیز از نبوغ سرشار خود بهره جست و در مدت یك سال موفق به اخذ مدرك فوق دیپلم از دانشكده مذكور شد. و چون عضو انجمن اسلامى دانشجویان لندن بودند در اولین سالگرد انقلاب اسلامى ايران با دعوتى كه انجمن اسلامى دانشجویان تهران از ایشان جهت شركت در كنفرانس اندیشه نمودند به ایران آمد. همین امر سبب شد تا در حوزه علمیه قم مشغول به تحصیل شوند و با توجه به آشنایى كامل شان به زبان عربى و ذوق سرشار علمى دروس قبل از سطح حوزه را در سه سال و نیم با پشتكار بى وقفه به اتمام رساندند و غیر از كتابهاى شرح نظام، شمسیه، مغنى اللبیب و مطول دیگر دروس را خود شخصاً بدون كمك استاد پشت سر گذاشتند. دروس مكاسب و كفایه را نزد مرحوم پایانى (ره) و محقق افغانى مدظله و رسائل را نزد محمد حسین فاطمى ابهرى و محمد جواد ذهنى و از اساتید فلسفه، منظومه و الهیات شرح تجرید آیت الله یحیى شیرازى را مي توان نام برد علاوه بر اینكه اسفار و فصوص الحكم را نزد آیت الله جوادى آملى و اشارات را نزد آیت الله حسن زاده آملى (مدظلهم) استفاده نمودند. اساتید دوره خارج حوزه را نزد مرحوم آیت الله سید محمد روحانى (ره) به مدت 10 سال و مرحوم آیت الله میرزا هاشم آملى (ره)، یك دوره فقه از ابتداء تا انتها و كتاب طهارت و مرحوم آیت الله گلپایگانى (ره) در فقه و آیت الله وحید خراسانى به مدت 8 سال و جزء اصحاب خاص جلسه استفتاء آیت الله میرزا جواد تبریزى (مد ظلهم) بودند، و در دو سال پایانى عمر مرحوم آیت الله فانى (ره) كه به علت بیمارى در منزل بودند یك دوره اصول و كتابهاى مكاسب محرمه، اجاره، قضا، مسائل مستحدثه و مباحث تفسیریى و معارف بهره وافرى بردند. پس از تحصیل علم در محضر اساتید بزرگ امروزه خود یكى از قوى ترین دروس خارج فقه و اصول را به زبان عربى در حوزه علمیه قم دارا هستند. اولین تدریس را حسب الامر استاد گرانمایه شان مرحوم سید محمد روحانى (ره) براى چند تن از آیت الله زاده ها شروع نمودند و نیز در تعطیلیها بانكدارى اسلامى و دو دوره فشرده از امامت الهیه از دیدگاه قانونى و دیدگاه تكوینى و فلسفى و عرفانى و معرفت دینى بحث نمودند. از جمله فعالیتهاى اجتماعى وي در سخنرانى براى مراكز علمى و فرهنگى و دانشجویان كشور و مناظره ى كتبى در محیط اینترنتى با احمد كاتب منكر امامت اهل بیت و ولادت حضرت مهدى (عج) كه منجر به ملزم نمودن او و فرار احمد كاتب از سایتهاى اینترنتى شد. و همچنین ارائه مقالات ذى قیمت در مجلات مختلف علمى، فرهنگى مانند هفت ادیان و تراثنا و غیره است. نكته: عكس استفاده شده براي آيت الله سند در اين خبر، مربوط به دوران جواني وي است. ۱۱ دستور ماندگار از آيت الله بهجت ... ترک معصيت، حاصل نمي شود به طوري که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و ياد خدا در هر حال و زمان و مکان و در ميان مردم و در خلوت « ولا أقول سبحان الله و الحمد لله، لکنه ذکر الله عند حلاله و حرامه ». دستورالعمل اول بسمه تعالي الحمدلله رب العالمين، و الصلاة علي سيد الأنبياء و المرسلين، و علي آله سادة الأوصياء الطاهرين و علي جميع العترة المعصومين، واللعن الدائم علي أعدائهم أجمعين. جماعتي از اين جانب، طلب موعظه و نصيحت مي کنند؛ اگر مقصودشان اين است که بگوئيم و بشنوند و بار ديگر در وقت ديگر، بگوييم و بشنوند، حقير عاجزم و بر اهل اطلاع پوشيده نيست. و اگر بگويند کلمه اي مي خواهيم که امّ الکلمات باشد و کافي براي سعادت مطلقه دارين باشد، خداي تعالي قادر است که از بيان حقير، آن را کشف فرمايد و به شما برساند. پس عرض مي کنم که غرض از خلق، عبوديت است ( و ما خلقت الجن و الانس إلا ليعبدون. سوره ذاريات/56 ) و حقيقت عبوديت؛ ترک معصيت است در اعتقاد که عمل قلب است و در عمل جوارح. و ترک معصيت، حاصل نمي شود به طوري که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و ياد خدا در هر حال و زمان و مکان و در ميان مردم و در خلوت « ولا أقول سبحان الله و الحمد لله، لکنه ذکر الله عند حلاله و حرامه ». ما امام زمان عجل الله له الفرج را دوست مي داريم، چون امير نحل است؛ امور ما مطلقاً به وسيله او به ما مي رسد؛ و او را پيغمبر صلوات الله عليه براي ما امير قرار داده؛ و پيغمبر را دوست داريم، چون خدا او را واسطه بين ما و خود قرار داده؛ و خدا را دوست داريم، براي اينکه منبع همه خيرات است و وجود ممکنات، فيض اوست. پس اگر خود و کمال خود را خواهانيم، بايد دوست خدا باشيم؛ و اگر دوست خداييم، بايد دوست وسائط فيوضات از نبيّ و وصيّ، باشيم؛ وگرنه يا دوست خود نيستم، يا دوست واهب العطايا نيستيم، يا دوست وسائط فيوضات نيستيم. پس کيمياي سعادت، ياد خداست، و او محرّک عضلات به سوي موجبات سعادت مطلقه است؛ و توسل به وسائط استفاضه از منبع خيرات، به واسطه وسائل مقرره خودش است. بايد اهتدا به هدايات آنها نماييم و رهروي به رهبري آنها نماييم تا کامياب شويم. ديگر توضيح نخواهيد و آنکه عرض شد، ضبط نماييد و در قلب ثبت [کنيد]، خودش توضيح خود را مي دهد. اگر بگوييد چرا خودت عامل نيستي؟! مي گويم: « اگر بنا بود که بايد بگوييم ما عامليم به هر چه عالميم، شايد حاضر به اين حضور و بيان نمي شديم »؛ لکن دستور، بذل نعمت است، شايد به مقصود برساند؛ « ما أخذ الله علي العباد أن يتعلّموا حتي أخذ علي العماء أن يعلّموا ». مخفي نماند اگر ميسور شد براي کسي، نصيحت عملّيه بالاتر است از نصايح قوليه « وا دعاة إلي الله بغير أاسنتکم » وفقّنا الله و اياکم لما يرضيه و جنبنا جميعاً عن ما يسخطه و السلام عليکم و رحمة الله و برکاته والحمدلله أولاً و آخراً والصلوة علي محمد و آله الطاهرين واللعن علي أعدائهم أجمعين. مشهد، ربيع الثاني 1420 دستور العمل دوم مشهد ربيع الثاني 1420. بسمه تعالي کوچک و بزرگ بايد بدانيم: راه يگانه براي سعادت دنيا و آخرت، بندگي خداي بزرگ است؛ و بندگي، در ترک معصيت است در اعتقاديات و عمليات. آنچه را که دانستيم، عمل نماييم و آنچه را که ندانستيم، توقف و احتياط نماييم تا معلوم شود، هرگز پشيماني و خسارت، در ما راه نخواهد داشت؛ اين عزم اگر در بنده، ثابت و راسخ باشد، خداي بزرگ، اولي به توفيق و ياري خواهد بود. والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته، و الصلاة علي محمد و آله الطاهرين، واللعن علي أعدائهم أجمعين. دستور العمل سوم بسمه تعالي گفتم که: الف، گفت: دگر؟ گفتم: هيچ در خانه اگر کس است، يک حرف بس است بارها گفته ام و بار دگر مي گويم: « کسي که بداند هر که خدا را ياد کند، خدا همنشين اوست، احتياج به هيچ وعظي ندارد، مي داند چه بايد بکند و چه بايد نکند؛ مي داند که آنچه را که مي داند، بايد انجام دهد، و در آنچه که نمي داند، بايد احتياط کند. » والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته الاقل محمد تقي البهجة دستور العمل چهارم الأقل محمد تقي البهج بسم الله الرحمن الرحيم الحمدلله وحده، و الصلاة علي سيد انبيائه و علي آله الطيبين، و اللعن أعدائهم اجمعين. جماعتي از مؤمنين و مؤمنات، طالب نصيحت هستند؛ بر اين مطالبه، اشکالاتي وارد است، از آن جمله: 1. نصيحت در جزئيات است، و موعظه، اعمّ است از کليات و جزئيات؛ ناشناسها و همديگر را نصيحت نمي کنند. 2. « من عمل بما علم ورثه الله علم ما لم يعلم »؛ « [ من عمل بما علم] کفي ما لم يعلم » ؛ ( والذين جاهدوا فينا، لنهدينهم سبلنا ). آنچه مي دانيد، عمل کنيد؛ و در آنچه نمي دانيد؛ احتياط کنيد تا روشن شود؛ و اگر روشن شد، بدانيد که بعض معلومات را زير پا گذاشته ايد؛ طلب موعظه از غير عامل، محل اعتراض است؛ و قطعاً مواعظي را شنيده ايد و مي دانيد، عمل نکرديد، و گرنه روشن بوديد. 3. همه مي دانند که « رساله عمليه» را بايد بگيرند و بخوانند و بفهمند، و تطبيق عمل بر آن نمايند، و حلال و حرام را با آن تشخيص بدهند؛ و همچنين مدارک شرعيه [را] اگر اهل استنباط باشند؛ پس نمي توانند بگويند: « ما نمي دانيم چه بکنيم و چه نکنيم. » 4. کساني که به آنها عقيده داريد، نظر به اعمال آنها نماييد، آنچه مي کنند از روي اختيار، بکنيد، و آنچه نمي کنند از روي اختيار، نکنيد؛ و اين، از بهترين راه هاي وصول به مقاصد عاليه است؛ « وا دعاة إلي الله بغير ألسنتکم »؛ مواعظ عمليه، بالاتر و مؤثرتر از مواعظ قوليه است. 5. از واضحات است که خواندن قرآن در هر روز، و ادعيه مناسبه اوقات و امکنه، در تعقيبات وغيرآنها؛ و کثرت تردد در مساجد و مشاهد مشرفه؛ و زيارت علما و صلحاء و همنشيني با آنها، از مرضيات خدا و رسول(ص) است و بايد روز به روز، مراقب زيادتي بصيرت و انس به عبادت و تلاوت و زيارت باشد. و بر عکس، کثرت مجالست با اهل غفلت، مزيد قساوت و تاريکي قلب و استيحاش از عبادت و زيارات است؛ از اين جهت است که احوال حسنه حاصله از عبادات و زيارات و تلاوتها، به سبب مجالست با ضعفا در ايمان، به سوء حال و نقصان، مبدل مي شوند؛ پس، مجالست با ضعيف الايمان- در غير اضطرار و براي غير هدايت آنها- سبب مي شود که ملکات حسنه خود را از دست بدهد، بلکه اخلاق فاسده آنها را ياد بگيرد: « جالسوا من يذکرکم الله رؤيته، و يزيد في علمکم منطقه، و يرغبکم في الاخرة عمله. » 6. از واضحات است که ترک معصيت در اعتقاد و عمل، بي نياز مي کند از غير آن؛ يعني غير، محتاج است به آن، و او محتاج غير نيست، بلکه مولد حسنات و دافع سيئات است: ( و ما خلقت الجن و الانس إلا ليعبدون. ) عبوديت ترک معصيت در عقيده و عمل. بعضي گمان مي کنند که ما از ترک معصيت عبور کرده ايم!! غافلند از اينکه معصيت، اختصاص به کبائر معروفه ندارد، بلکه اصرار بر صغائر هم، کبيره است؛ مثلاً نگاه تند به مطيع، براي تخويف، إيذاءِ محرم است؛ [و] تبسم به عاصي، براي تشويق، اعانت بر معصيت است. محاسن اخلاق شرعيه و مفاسد اخلاق شرعيه، در کتب و رسائل عمليه، متبين شده اند. دوري از علما و صلحا، سبب مي شود که سارقين دين، فرصت را غنيمت بشمارند و ايمان و اهلش را بخرند به ثمنهاي بَخس و غير مبارک، همه اينها مجرب و ديده شده است. از خدا مي خواهيم که عيدي ما را در اعياد شريفه اسلام و ايمان، موفقيت به « عزم راسخ ثابت دائم بر ترک معصيت » قرار بدهد که مفتاح سعادت دنيويه و اخرويه است، تا اينکه ملکه بشود ترک معصيت؛ و معصيت براي صاحب ملکه، به منزله زهر خوردن براي تشنه است، يا ميته خوردن براي گرسنه است. البته اگر اين راه تا آخر، مشکل بود و به سهولت و رغبت، منتهي نمي شد، مورد تکليف و ترغيب و تشويق از خالق قادر مهربان نمي شد. « و ما توفيقي إلا بالله، عليه توکلت، و إليه انيب ». و الحمدلله أولاً و آخراً، و الصلاة علي محمد و آله الطاهرين و اللعن الدائم علي أعدائهم أجمعين » 17 ربيع المولود 1419 دستور العمل پنجم بسمه تعالي کسي که به خالق و مخلوق، متيقن و معتقد باشد، و با انبياء و اوصياء صلوات الله عليهم، جميعاً مرتبط و معتقد باشد، و توسل اعتقادي و عملي به آنها داشته باشد، و مطابق دستور آنها حرکت و س نمايد، و در عبادات، «قلب» را از غير خدا، خالي نمايد، و فارق القلب، نماز را که همه چيز تابع آن است انجام دهد، و با مشکوکها، تابع امام عصر عجل الله له الفرج باشد، و هر که را امام، مخالف خود مي داند با او مخالف باشد، و هر که را موافق مي داند با او موافق، [و] لعن نمايد ملعون او را، و ترحم نمايد بر مرحوم او و لو علي سبيل الاجمالي؛ هيچ کمالي را فاقد نخواهد بود و هيچ وِزر و بالي را واجد نخواهد بود. والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته العبد محمد تقي البهجة دستور العمل ششم العبد محمد تقي البهجه بسمه تعالي هيچ ذکري، بالاتر از «ذکر عملي» نيست؛ هيچ ذکر عملي، بالاتر از « ترک معصيت در اعتقاديات و عمليات نيست. » و ظاهر اين است که ترک معصيت به قول مطلق، بدون « مراقبه دائميه »، صورت نمي گيرد. والله الموفق العبد محمد تقي البهجة دستور العمل هفتم بسمه تعالي من کلام علي عليه السلام: « إعلم أن کل شيء من عملک تبع لصلاتک: بدان که هر چيزي از عمل تو تابع نماز توست »؛ عليکم بالمحافظة علي الصلوات الخمس في اوائل أوقاتها و بالإقبال بالکل إليه تعالي فيها، لا تفوتکم السعادة إن شاء الله تعالي: بر شما باد به محافظت بر نمازهاي پنج گانه در اولين وقتهاي آنها؛ و بر شما باد به روي نمودن و توجّه با تمام وجود بسوي خداي تعالي؛ { در اين صورت } سعادت را از دست نخواهيد داد إن شاء الله تعالي. وفقنا الله و اياکم لمراضيه و جنبنا سخطه بمحمد و آله الطاهرين صلوات عليهم أجمعين. دستور العمل هشتم بسمه تعالي جماعتي هستند که وعظ و خطابه و سخنراني را که مقدمه عمليات مناسبه مي باشند، با آنها معامله ذي المقدمه مي کنند، کأنه دستور اين است که « بگويند و بشنوند، براي اينکه بگويند و بشنوند! » و اين اشتباه است. تعليم و تعلم، براي عمل، مناسب است و استقلال ندارند. براي تفهيم اين مطلب و ترغيب به آن فرموده اند: « وا دعاة إلي الله بغير ألسنتکم » با عمل بگوييد و از عمل ياد بگيريد و عملاً شنوايي داشته باشيد. بعضي مي خواهند معلم را تعليم نمايند، حتي کيفيت تعليم را از متعلمين ياد بگيرند. بعضي « التماس دعا » دارند، مي گوييم « براي چه؟ » درد را بيان مي کنند، دوا را معرفي مي کنيم، به جاي تشکر و به کار انداختن، باز مي گويند: « دعا کنيد! » دور است آنچه مي گوييم و آنچه مي خواهند؛ شرطيت دعا را با نفسيت آن مخلوط مي کنند. ما از عهده تکليف، خارج نمي شويم، بلکه بايد از عمل، نتيجه بگيريم و محال است عمل، بي نتيجه باشد و نتيجه، از غير عمل، حاصل شود؛ اين طور نباشد: پي مصلحت، مجلس آراستند نشستند و گفتند و برخاستند! خدا کند قوال نباشيم، فعّال باشيم؛ [مبادا] حرکت عمليه بدون علم بکنيم [و] توقف با علم بکنيم. آنچه مي دانيم بکنيم، در آنچه نمي دانيم، توقف و احتياط کنيم تا بدانيم؛ قطعاً اين راه پشيماني ندارد. به همديگر نگاه نکنيم، بلکه نگاه به « دفتر شرع » نماييم و عمل و ترک را مطابق با آن نماييم. والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته دستور العمل نهم بسمه تعالي آقاياني که طالب مواعظ هستند، از ايشان سؤال مي شود: آيا به مواعظي که تا حال شنيده ايد، عمل کرده ايد، يا نه؟ آيا مي دانيد که: « هر که عمل کرد به معلومات خودش، خداوند مجهولات او را معلوم مي فرمايد. »؟ آيا اگر عمل به معلومات - اختياراً ـ ننمايد، شايسته است توقع زيادتي معلومات؟ آيا بايد دعوت به حق، از طريق لسان باشد؟ آيا نفرموده: « با اعمال خودتان، دعوت به حق بنمايد »؟ آيا طريق تعليم را بايد ياد بدهيم، يا آنکه ياد بگيريم؟ آيا جواب اين سؤالها از قرآن کريم: ( والذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا )، و از کلام معصوم:« من عمل بما علم، ورثه الله علم ما لم يعلم » و « من عمل بما علم، کفي ما لم يعلم »، [ روشن نمي شود؟] خداوند توفيق مرحمت فرمايد که آنچه را مي دانيم، زير پا نگذاريم و در آنچه نمي دانيم، توقف و احتياط نمائيم تا معلوم شود. نباشيم از آنها که گفته اند: پي مصلحت مجلس آراستند نشستند و گفتند و برخاستند! نشستند و گفتند و برخاستند وما توفيقي إلا بالله، عليه توکلت و إليه انيب. والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته الاقل محمد تقي البهجة مشهد مقدس يکشنبه 1375 هـ.ش. مطابق با ربيع الاول 1417 هـ.ق. دستور العمل دهم بسمه تعالي همه مي دانيم که رضاي خداوند اجّل، با آنکه غني بالذات [است] و احتياج به ايمان بندگان و لوازم ايمان آنها ندارد، در اين است [ که]: بندگان، هميشه در مقام تقرب به او باشند، پس مي دانيم که براي حاجت بندگان به تقرب به مبدأ الطاف و به ادامه تقرب، [ خداوند] محبت به ياد او و ادامه ياد او دارد. پس مي دانيم به درجه اشتغال به ياد او، انتفاع ما از تقرب به او، خواهد بود؛ و در طاعت و خدمت او، هر قدر کوشا باشيم به همان درجه، متقرب و منتفع به قرب خواهيم بود؛ و فرق بين ما و سلمان سلام الله عليه، در درجه طاعت و ياد او که مؤثر در درجه قرب ما است، خواهد بود. و آنچه مي دانيم که اعمالي در دنيا محل ابتلاء ما خواهد شد، بايد بدانيم؛ که آنها هر کدام مورد رضاي خداست، ايضاً خدمت و عبادت و طاعت او محسوب است. پس بايد بدانيم که هدف بايد اين باشد که تمام عمر، صرف در ياد خدا و طاعت او و عبادت، بايد باشد، تا به آخرين درجه قرب مستعد خودمان برسيم، و گرنه بعد از آنکه ديديم بعضي، به مقامات عاليه رسيدند و ما بي جهت، عقب مانديم، پشيمان خواهيم شد. وقفنا الله لترک الاشتغال بغير رضاه بمحمد و آله صلوات الله عليهم اجمعين. الأقل محمد تقي بهجة مشهد مقدس چهارشنبه 1375 هـ ش مطابق با ربيع الاول 1417 هـ ق دستور العمل يازدهم بسمه تعالي الحمدلله وحده و الصلاة علي سيد الانبياء محمد و آله سادة الأوصياء الطاهرين و اللعن الدائم علي اعدائهم من الأولين و الآخرين. و بعد، مخفي نيست بر اولي الألباب که اساسنامه حرکت در مخلوقات، شناختن محرّک است که حرکت، احتياج به او دارد، و شناختن ما منه الحرکه و ما إليه الحرکه و ما له الحرکه، يعني بدايت و نهايت و غرض، که آن به آن، ممکنات، متحرک به سوي مقصد مي باشند. فرق بين عالم و جاهل، معرفت علاج حوادث و عدم معرفت است؛ و تفاوت منازل آنها در عاقبت، به تفاوت مراتب علم آنها است در ابتدا. پس، اگر محرک را شناختيم و از نظم متحرکات، حسن تدبير و حکمت محرّک را دانستيم، تمام توجه ما به اراده تکوينيه و تشريعيه اوست، خوشا به حال شناسنده، اگر چه بالاترين شهيد باشد؛ و واي به حال ناشناس، اگر چه فرعون زمان باشد. در عواقب اين حرکات، جاهل مي گويد: « اي کاش خلق نمي شدم »، عالم مي گويد: « کاش هفتاد مرتبه، حرکت به مقصد نمايم و باز بر گردم و حرکت نمايم و شهيد حق بشوم ». مبادا از زندگي خودمان، پشيمان شده بر گرديم؛ صريحاً مي گويم: ـ مثلاًـ اگر نصف عمر هر شخصي در ياد منعم حقيقي است و نصف ديگر در غفلت، نصف زندگي، حيات او محسوب و نصف ديگر، ممات او محسوب است، با اختلاف موت، در اضرار به خويش و عدم نفع. خداشناس، مطيع خدا مي شود و سر و کار با او دارد؛ و آنچه مي داند موافق رضاي اوست، عمل مي نمايد؛ و در آنچه نمي داند، توقف مي نمايد تا بداند؛ و آن به آن، استعلام مي نمايد و عمل مي نمايد، يا توقف مي نمايد؛ عملش، از روي دليل؛ و توقفش، از روي عدم دليل. آيا ممکن است بدون اينکه با سلاح اطاعت خداي قادر باشيم، قافله ما به سلامت از اين رهگذر پر خطر، به مقصد برسد؟ آيا ممکن است وجود ما از خالق باشد و قوت ما از غير او باشد؟ پس قوت نافعه باقيه نيست، مگر براي خداييان، و ضعفي نيست مگر براي غير آنها. حال اگر در اين مرحله، صاحب يقين شديم، بايد براي عملي نمودن اين صفات و احوال، بدانيم که اين حرکت محققه از اول تا به آخر، مخالفت با محرّک دواعي باطله است، که اگر اعتنا به آنها نکنيم، کافي است در سعادت اتصال به رضاي مبدأ اعلي: « أفضل زاد الراحل إليک عزم إرادة ». والحمدلله اولاً و آخراً، و الصلاة علي محمد و آله الطاهرين و اللعن الدائم علي أعدائهم أجمعين. مشهد مقدس چهارشنبه مرداد ماه هـ.ش. مطابق با ربيع الاول 1417 ه. ق.

به گزارش شيعه آنلاين، متأسفانه با خبر شديم دقايقي پيش حضرت آيت الله العظمي شيخ محمد تقي بهجت، از مراجع تقليد قم دار فاني را وداع گفت. آيت‌الله العظمي بهجت از مراجع جهان تشيع، امروز در بيمارستان حضرت ولي عصر(عج) شهر قم به ملکوت اعلي پيوست.

حضرت آیت الله العظمی بهجت ساعت 3 و ده دقیقه امروز به علت ایست قلبی به بیمارستان حضرت ولی عصر قم منتقل شد که تلاش پزشکان برای احیای ایشان موثر واقع نشد .

نگاهي به گذرا به زندگينامه

حضرت آية الله العظمى آقاى حاج شيخ محمد تقى بهجت (دام ظله) در اواخر سال 1334 ه ق در شهر فومن واقع در استان «گيلان» به دنيا آمد و هنوز شانزده ماه از عمرش نگذشته بود که مادر را از دست داد .

تحصيلات ابتدايى حوزه را در مکتب خانه فومن به پايان رساند و پس از تحصيلات ادبيات عرب در سال 1348 ه ق هنگامى که تقريبا 14 سال از عمر شريفش مى ‏گذشت، براى تکميل دروس حوزوى عازم (عراق) شد و حدود 4 سال درکربلا معلى اقامت نمود و علاوه بر تحصيل علوم رسمى از محضر استادان بزرگ آن سامان، از جمله مرحوم حاج شيخ ابوالقاسم خويى (غير از آيت الله العظمى خويى معروف) بهره برد و در سال 1352 ه ق براى ارائه تحصيل به «نجف اشرف» رهسپار گرديد و سطح عالى علوم و حوزه را در محضر آيات عظام از جمله حاج شيخ مرتضى طالقانى (ره) به پايان رساند و پس از درک محضر آيات عظام: حاج آقاى ضياء عراقى و ميرزاى نائيينى (رحمة‏الله) در حوزه درسى آيت الله حاج شيخ محمد حسين غروى اصفهانى وارد شد.

افزون بر اين ايشان از محضر آيات عظام حاج سيد ابوالحسن اصفهانى و حاج شيخ محمد کاظم شيرازى (رحمة‏الله) صاحب حاشيه بر مکاسب - و در حوزه علوم عقلى، کتاب (الاشارات والتنبيهات) و (اسفار) رانزد آيت الله سيد حسين بادکوبه‏اى (ره) فراگرفت و در زمان تلمذ به تدريس سطوح عالى پرداخت و در تاليف کتاب (سفينة‏البحار) با محدث کبير حاج شيخ عباس قمى (ره) همکارى نمود و در زمينه تهذيب نفس در زادگاهش (فومن) از کودکى محضر عالم بزرگوار (سعيدى) و درکربلا از برخى علماى ديگر بهره برد، تااينکه در نجف اشرف در سن 17 - 18 سالگى با آيت حق علامه قاضى (ره) آشنا شد و گمشده خويش را در وجود ايشان يافت و در سلک شاگردان اخلاقى - عرفانى ايشان درآمد و سرانجام در سال 1364 هق موافق با 1324 هش قلبى صيقل يافته از معنويت و سينه ‏اى مالامال ازعشق به حضرت حق و با کوله بارى از علم و کمال به سرزمين خويش هجرت نمود و در زادگاهش تشکيل خانواده داد و در حالى که آماده بازگشت به نجف اشرف بود هنگام عبور موقت در قم در زمانى که هنوز چندين ماه از مهاجرت آيت الله بروجردى (ره) به قم نگذشته بود موقتا مقيم شد و خبر رحلت اساتيد بزرگ حوزه علميه نجف را يکى پس از ديگرى مى‏شنود و درشهر مقدس قم رحلت اقامت مى‏افکند .

در قم از محضر آيات عظام: حجة‏الاسلام والمسلمين کوه کمره‏اى و آيت الله العظمى بروجردى به هم رسانيده و انگشت نما مى گردد. معظم پس از ورود به قم به تدريس خارج فقه و اصول پرداخت و به ترتيب شاگردانى بسيار قيمت گماشت و هنوز نيز تدريس درس خارج ايشان ادامه دارد.

محل تدريس درس خارج ايشان ابتدا در حجرات مدارس و بعد در منزل شخصى خود و اکنون در مسجد فاطميه واقع در گذرخان تشکيل مى گردد و محل اقامه نماز جماعت و مراجعات عمومى ايشان نيز همين مسجد است.

تاليفات معظم ، عبارتند از : يک دوره کامل اصول ، حاشيه بر مکاسب شيخ انصارى (ره) و تکميل آن تا آخر مباحث مربوط به مکاسب و متاجر، دوره کامل طهارت ، دوره کامل کتاب صلاة ، دوره کامل کتاب زکات ، دوره کامل کتاب خمس و حج ، حاشيه بر کتاب ذخيرة العباد مرحوم شيخ محمد حسين غروى ، چندين مجله تقريبا يک دوره فقه فارسى، حاشيه بر مناسک شيخ انصارى (ره) و...

به گزارش شيعه آنلاين، متأسفانه با خبر شديم دقايقي پيش حضرت آيت الله العظمي شيخ محمد تقي بهجت، از مراجع تقليد قم دار فاني را وداع گفت. آيت‌الله العظمي بهجت از مراجع جهان تشيع، امروز در بيمارستان حضرت ولي عصر(عج) شهر قم به ملکوت اعلي پيوست.

حضرت آیت الله العظمی بهجت ساعت 3 و ده دقیقه امروز به علت ایست قلبی به بیمارستان حضرت ولی عصر قم منتقل شد که تلاش پزشکان برای احیای ایشان موثر واقع نشد .

نگاهي به گذرا به زندگينامه

حضرت آية الله العظمى آقاى حاج شيخ محمد تقى بهجت (دام ظله) در اواخر سال 1334 ه ق در شهر فومن واقع در استان «گيلان» به دنيا آمد و هنوز شانزده ماه از عمرش نگذشته بود که مادر را از دست داد .

تحصيلات ابتدايى حوزه را در مکتب خانه فومن به پايان رساند و پس از تحصيلات ادبيات عرب در سال 1348 ه ق هنگامى که تقريبا 14 سال از عمر شريفش مى ‏گذشت، براى تکميل دروس حوزوى عازم (عراق) شد و حدود 4 سال درکربلا معلى اقامت نمود و علاوه بر تحصيل علوم رسمى از محضر استادان بزرگ آن سامان، از جمله مرحوم حاج شيخ ابوالقاسم خويى (غير از آيت الله العظمى خويى معروف) بهره برد و در سال 1352 ه ق براى ارائه تحصيل به «نجف اشرف» رهسپار گرديد و سطح عالى علوم و حوزه را در محضر آيات عظام از جمله حاج شيخ مرتضى طالقانى (ره) به پايان رساند و پس از درک محضر آيات عظام: حاج آقاى ضياء عراقى و ميرزاى نائيينى (رحمة‏الله) در حوزه درسى آيت الله حاج شيخ محمد حسين غروى اصفهانى وارد شد.

افزون بر اين ايشان از محضر آيات عظام حاج سيد ابوالحسن اصفهانى و حاج شيخ محمد کاظم شيرازى (رحمة‏الله) صاحب حاشيه بر مکاسب - و در حوزه علوم عقلى، کتاب (الاشارات والتنبيهات) و (اسفار) رانزد آيت الله سيد حسين بادکوبه‏اى (ره) فراگرفت و در زمان تلمذ به تدريس سطوح عالى پرداخت و در تاليف کتاب (سفينة‏البحار) با محدث کبير حاج شيخ عباس قمى (ره) همکارى نمود و در زمينه تهذيب نفس در زادگاهش (فومن) از کودکى محضر عالم بزرگوار (سعيدى) و درکربلا از برخى علماى ديگر بهره برد، تااينکه در نجف اشرف در سن 17 - 18 سالگى با آيت حق علامه قاضى (ره) آشنا شد و گمشده خويش را در وجود ايشان يافت و در سلک شاگردان اخلاقى - عرفانى ايشان درآمد و سرانجام در سال 1364 هق موافق با 1324 هش قلبى صيقل يافته از معنويت و سينه ‏اى مالامال ازعشق به حضرت حق و با کوله بارى از علم و کمال به سرزمين خويش هجرت نمود و در زادگاهش تشکيل خانواده داد و در حالى که آماده بازگشت به نجف اشرف بود هنگام عبور موقت در قم در زمانى که هنوز چندين ماه از مهاجرت آيت الله بروجردى (ره) به قم نگذشته بود موقتا مقيم شد و خبر رحلت اساتيد بزرگ حوزه علميه نجف را يکى پس از ديگرى مى‏شنود و درشهر مقدس قم رحلت اقامت مى‏افکند .

در قم از محضر آيات عظام: حجة‏الاسلام والمسلمين کوه کمره‏اى و آيت الله العظمى بروجردى به هم رسانيده و انگشت نما مى گردد. معظم پس از ورود به قم به تدريس خارج فقه و اصول پرداخت و به ترتيب شاگردانى بسيار قيمت گماشت و هنوز نيز تدريس درس خارج ايشان ادامه دارد.

محل تدريس درس خارج ايشان ابتدا در حجرات مدارس و بعد در منزل شخصى خود و اکنون در مسجد فاطميه واقع در گذرخان تشکيل مى گردد و محل اقامه نماز جماعت و مراجعات عمومى ايشان نيز همين مسجد است.

تاليفات معظم ، عبارتند از : يک دوره کامل اصول ، حاشيه بر مکاسب شيخ انصارى (ره) و تکميل آن تا آخر مباحث مربوط به مکاسب و متاجر، دوره کامل طهارت ، دوره کامل کتاب صلاة ، دوره کامل کتاب زکات ، دوره کامل کتاب خمس و حج ، حاشيه بر کتاب ذخيرة العباد مرحوم شيخ محمد حسين غروى ، چندين مجله تقريبا يک دوره فقه فارسى، حاشيه بر مناسک شيخ انصارى (ره) و...

به گزارش شیعه آنلاین به نقل از صدای شیعه، نزار قطری معروف به بابا نزار تصمیم دارد به زودی برای کودکان کانال ماهواره ای راه اندازی کند .

این مداح معروف اهل بیت که در بین هموطنان نیز از محبوبیت خاصی برخوردار است با حضور در مراسمی در بحرین که با استقبال شدید کودکان و والدین آنها روبرو شده بود ،اعلام کرد که در نظر دارد برای مبارزه با برنامه های مسموم کانالهای غربی به زودی یک شبکه ویژه کودکان تاسیس کند.

نزارالقطری 38 ساله خود دارای دو فرزند بوده و در کشورهای عربی برای کودکان برنامه اهای مذهبی بسیار جذابی اجرا کرده و معروفیتش را بیشتر مرهون همین برنامه ها بوده است .