مقاله بسیار مفید در هشدار نسبت به افکار وهابیت
اسلحه آمریکایی ، شیوخ سعودی
"دولت ما با وجود رافضیان (شیعیان) از بین خواهد رفت... و فقط شما می توانید به ما کمک کنید... از شما اسلحه، و از ما شیوخ"!!!
این عبارتی است که عبد العزیز آل سعود، محرمانه به رئیس جمهور وقت آمریکا (روزولت) در سال 1945 در کشتی کوینسی گفته بود...
گزارش کمیته دفاع از حقوق بشر شبه جزیره عربستان:
نظام سعودی با انتشار کتابها و فتواهای شیطانی، به قتل و کشتار شیعیان دعوت می کند...
"دولت ما با وجود رافضیان (شیعیان) از بین خواهد رفت... و فقط شما می توانید به ما کمک کنید... از شما اسلحه، و از ما شیوخ"!!!
این عبارتی است که عبد العزیز آل سعود محرمانه به رئیس جمهور وقت آمریکا (روزولت) در سال 1945 در کشتی کوینسی گفته بود (1)
****************
دولت عربستان سعودی نمی توانست بدون حمایت مشایخ و علمای دینی وهابیت تشکیل شود، علمایی که مصالحشان در تاسیس دولتی با ساختار عجیب و غریبی بود، دولتی که پیوندی با بدنه امّت اسلامی نداشته باشد، بخصوص آنکه ریشه های این دولت به ادّعاهای کهنه و فتاوای کفر آمیز مؤسس مذهب وهابیت (محمد بن عبد الوهّاب) متصل بود .
تشکیل دولت سعودی:
سیاست این دولت از تنفّر و کینه های انباشته شده از گذشته، و محافل ذی نفوذ وهابیت تغذیه می شود و آنقدر ثروت دارد که می تواند تاریخ و مذهب را در تحریف و وارونه جلوه دادن حقایق به کار گیرد.
اصل تبادل منافع و مصالح، یک اصل طبیعی است که بر پایه همزیستی مسالمت آمیز و ساختار جامعه استوار است، ولی گاهی با هدف سودجویی و تفرقه انگیزی به کار گرفته می شود، چنانکه در مورد آل سعود بدین گونه است.
در تاریخ ملاحظه می کنیم که اکثر ایدئولوژی های فکری و جنبشهای دینی به خاطر عدم وجود حمایت سیاسی، یعنی همان اصل تبادل منافع بعد از مدتی از بین رفته است، لذا قدرت های مستبد، بر استفاده از دین تحریفی، برای تثبیت قدرت و استحکام آن همّت می گمارند.
اما در مورد دولت آل سعود، چندین دوره گذشت تا بالاخره دولتی مستقر گردید و به لطف پیمان بین محمد بن عبد الوهّاب و محمد بن آل سعود توانست بر کلّ شبه جزیره حکومت کند، به این شرط که قدرت بین دو طرف تقسیم شود؛ براساس این پیمان قدرت از دو جناح سیاسی (آل سعود) و جناح دینی (محمد بن عبد الوهّاب) تشکیل می شد.
ابن عبد الوهّاب اگر زیر بنای سیاسی محمد بن سعود را برای تثبیت قدرت نداشت، نمی توانست تنها با تکیه بر اعتقاداتش موفقیتی کسب کند،
از عوامل دیگری که به موفقیت او کمک کرد، ضعف نیروی ایمان مردم جزیرة العرب به سبب اصول و اعتقادات غالب و اطاعت از رئیس قبیله به جای اطاعت از دین بود! وی به روش ابن تیمیه در جهت تحکیم و تقویت قدرت ظالمانه اش تکیه داشت، به کار گیری این روش در تغییر جغرافیای سیاسی شبه جزیره عرب از اهمیت زیادی برخوردار است.
مصالح سیاسی نیز تأثیر بسزایی در موفقیت پیمان بین محمد بن عبد الوهاب و محمد بن سعود داشت. ابن عبد الوهاب بعد از اینکه با مواضع سیاسی مختلفی از مناطق مختلف مواجه شد، به دنبال مکانی بود تا بتواند به راحتی آن را پایگاه نشر افکارش قرار دهد. در مقابل ابن سعود در اجرای سیاست اقناع قبائل عربی و تسلیم آنان از طریق رنگ دینی دادن به حکومت خود، گویی گمشده خود را در ابن عبد الوهاب یافته بود. بدین ترتیب پیمان بین آنان در سال 1747 منعقد شد که هسته تشکیل دولت سعودی محسوب می شود.
اولین فتاوی که آغازگر فتواهای کفرآمیز وهابیت به شمار می رود و نقش بزرگی در تثبیت قدرت آل سعود داشت، فتواهای ابن عبد الوهّاب بود که به کفر مسلمانان مخالف اعتقادات وی تصریح می کرد. و این فتواها با حمایت سیاسی حکومت استبدادی همراهی می شد. در یکی از این فتواها آمده: " هر فردی که عهده دار خلافت شود و مردم دور او جمع شوند و به آن رضایت دهند و او با نیروی شمشیر بر آنان غلبه یابد تا خود خلیفه شود، اطاعت از او واجب و شورش بر ضدّش حرام می باشد!" (2)
حکومت سعود، به پوشش دینی جنبش وهابیت، برای تثبیت سلطنت و علم کردن شعار دین و تصحیح مفاهیم غلط عقائد دینی و اسلامی (بر حسب مصالح خودشان) تکیه دارد، ریشه های تاریخی این مسأله را باید در ساختار حکومت اموی و عباسی جستجو کرد، چرا که آنان نیز علمای نابکار درباری را برای صدور فتواهایی بر اطاعت از خلفا تحریک می کردند.
وهابیان سلسله جنگهایی در سراسر عربستان آغاز کردند که در ظاهر برای تطهیر جزیره عربی و بخصوص مکّه و مدینه منوره (بر حسب گمان باطلشان) از آثار شرکی همچون بدعت و آثار کفر بود که در مرقدهای اسلامی مثل قبور بقیع و مساجد قدیمی متجلّی شده بود، تا جایی که سعی کردند قبر پیامبر (ص) را نیز خراب کنند.
از جمله شعارهای آنان به هدف تثبیت حکومت آل سعود این بود که ( هر کس با آل سعود دشمن باشد، با خدا دشمنی کرده، پس دشمن خدا را به خاطر وفای به عهد خدا مجازات کن و او را فریب بده) .
آنگاه که سعود در روز هشتم ماه محرّم 1218هـ.ق. وارد مکه شد، از مردم خواست در مسجد الحرام جمع شوند و آنگاه این خطبه را بر آنان خواند: "سپاس می گویم خدایی را که شما را به اسلام هدایت کرد و از شرک نجات بخشید. از شما می خواهم با من بر دین خدا و رسولش بیعت کنید و از کسانی که از او اطاعت می کنند، اطاعت کنید و با دشمنان او در پنهان و آشکار دشمن باشید".(3)
در خطبه دیگر خطاب به مردم مکه گفت: " کسی که بین خود و خدا واسطه هایی قرار دهد تا از آنها شفاعت بخواهد، در حقیقت آنها را عبادت کرده و به خدا شرک ورزیده است. زیرا شفاعت به تمامی از خداست... ما مردم را به سوی او دعوت می کنیم و بعد از آنکه با کتاب خدا و سنّت رسول (ص) و اجماع بزرگان صالح امّت با این سخن خدای تعالی حجت آوردیم که (و قاتلوهم حتی لا تکون فتنة و یکون الدّین لله) با شمشیر و نیزه با هر کس که این حجت و بیان را نپذیرد، می جنگیم."(4)
*******************
آل سعودسال 1934 زمانی بود که دولت آل سعود به طور رسمی آغاز شد و همچنان ادامه دارد، و بر چهار اصل اساسی استوار است:
ـ اصل اول:
حمایت دینی از خاندان شیخ عبد الوهاب که هدفش شرعی جلوه دادن نظام سیاسی و مشروعیت دینی دادن به سیاستها و تصمیمات و نیز شرعی جلوه دادن رفتار و اعمال آل سعود و تمام سازمانها و قوانین و معتبر بودن این تصمیمات است؛ هر چند که به ناحق و ظالمانه باشد، چرا که از سوی ولی امر مسلمین صادر می شود و رجال این مؤسسه دینی با آن موافقند!!!
ـ اصل دوم:
سلطه حکومت زورمدار مستبدی که تمام اسباب و وسائل را برای قلع و قمع و مجازات مخالفان در اختیار دارد، از جمله نیروی انسانی و تجهیزات نظامی سرکوبگرانه و وسائل تبلیغاتی که حقیقت را تحریف کند و به صورتی مغایر با افکار عمومی جهانی و محلّی درآورد.
ـ اصل سوم:
پیمان سیاسی و نظامی ما بین دولت آل سعود و دولت های بزرگ از جمله انگلیس و همپیمان بزرگش آمریکا، که حکومت آل سعود، پایگاه اصلی و مهم ایالات متحده در منطقه به شمار می رود.
ـ اصل چهارم:
اقتصاد قوی بر پایه ذخیره های بزرگ نفتی این کشور است که قادر بر استمرار سرکوب و آزار مردم شبه جزیره می باشد.
آنچه که برای ما مهمّ است اصل اول است که موضوع مقاله ماست؛ یعنی رنگ دینی و شرعی دادن به حکومت آل سعود، این هدف با فتواهای مشایخ هیأت حاکمه تامین می گردد که برای حمایت طرف سیاسی صادر می شود.
اصل دوم مخالفت های سیاسی را سرکوب می کند و اصل سوم نقش طوایف و مذاهب اسلامی دیگر را که در خود، مردمی با سابقه تاریخی را جای داده خنثی می کند.
از میان این طوایف و مذاهب، تنها طایفه شیعه با استقرار دولت سعودی مخالف بود، بیشتر شیعیان عربستان در شرق شبه جزیره عربی و به خصوص الاحساء و القطیف و توابع آن ساکن هستند. این منطقه به سبب اختلاف اعتقادات دینی با آل سعود منبع نگرانی آنان به شمار می رود، در حالی که خود آنان، به درستی اصول و عقائد شیعه آگاهی کامل دارند، هدف حاکمان سعود، ترسیم مرزهای وهمی و دشوار، دور منطقه شرقی برای ممانعت از ورود افکار شیعی، به خاطر ترس از مشارکت سیاسی آنان است. بر این اساس برنامه ای که این نظام در پیش رو دارد، تحت فشار گذاشتن و اتهام کفر دادن به شیعه و معرفی آن به عنوان یک جنبش دینی منحرف است.
آنها می دانند اهمیّت این پروژه کمتر از پروژه های حیاتی دیگر مثل پروژه های نظامی و اقتصادی نیست، بنابراین مصرّانه به بسیج نیروهای فعال همّت گماشته و از علمای دینی موسسه وهابیت و مؤسسات تربیتی و تبلیغاتی حکومت خواسته اند تنها در این جهت حرکت کنند. تمرکز این پروژه علاوه بر تغییر شیوه برنامه های مدارس، روی صدور فتواهای دینی و نشر کتب و نشریاتی در جهت خدمت به این هدف می باشد.
*******************
سیاست اتهام به کفر بر این عناصر تکیه داشت:
1- انتشار کتابهایی که در آن شیعیان را کافر می دانند:
"خوشحالم که متواضعانه خدمت خوانندگان رساله ای را تقدیم می نمایم که تلاش و وقت زیادی صرف آن شده و خدای تعالی از آن آگاه است، در این رساله به ارائه دلیل و برهان در مورد مسأله ای که می خواهم برای دیگران بیان کنم، پرداخته ام، و آن مسأله این است که عدّه ای از مسلمانان هنوز اعتقاد دارند رافضه (شیعیان) فرقه ای از مسلمانانند و اخراج آنان از دایره اسلام جایز نیست، در حالی که این اعتقاد فقط ناشی از جهل نسبت به رافضه و پایه های دینی آنان است."
این گزیده ای از مقدّمه کتاب " شیعه و چک های آمرزش " از محمد مال الله بود. (5)
نظام سعودی به بهره برداری از تمام راههایی که استفاده از آنها می توانست به سیاست فرقه گرایی اش کمک کند، اقدام کرد؛ سیاستی که می توانیم به آن نام جنگ طایفه ای بدهیم که رسماً اعلام نشده است، بنابراین این نظام دولتی دست قلمهای اجاره ای را که توان از صحنه خارج کردن نظر مخالف را داشتند، بازگذاشت. پس از آن بعضی مؤسسات دینی که در پشت آن، کارمندانی بودند که به ایشان صفت علمای دین می دهند، اقدام به چاپ کتب و جزواتی کردند، که متضمّن افکار خرابکارانه به هدف کاشتن بذر فتنه بین فرزندان ملّت واحده بود. کتابخانه ها از کتابهای سلفیان (وهابیان تند رو) که فرهنگ تنفّر از دیگر مذاهب مسلمان و غیر مسلمان را نشر و ترویج می داد، انباشته شد. این کتابها به اتهام کفر و ارتداد دادن به مذهب شیعه دعوت می کردند.
در زیر فهرست بعضی از مهمترین کتابهایی که نظام سعودی به آنها تکیه دارد، می آید:
دکتر ضیاء الدین الکاشف در کتابش "شیعه گواهی دهندگان بر کفرخودشان" می گوید:
"حوادث جنگ اخیر لبنان همراهی جماعت مسلمان با احساسات امّت اسلامی را نشان داد که تماماً از حقیقتی واحد سخن می گفت، که آن، احساس دشمنی مستحکم با یهود و رژیم صهیونیستی بود... امّا آنچه که از شعور امّت، غایب شده و از مسیر خود منحرف گریده بود، حقیقت رژیم شیعی (رافضه) و میزان دشمنی و نیرنگش با مسلمانان سنی بود، گویی امّت به حالت اغما و مستی فرو رفته بودند و از اصول کفر آمیز و عقائد شرک آلود شیعیان چیزی نمی دانستند." (6)
امّا عبد العزیز بن ریس الریس، در رساله خود با عنوان "سخنی روشن درباره دین ننگین شیعیان" می آورد:
"بعضی می گویند رافضه (شیعیان) در ظاهر همانند مسلمانان هستند، لیکن آنان، مثل منافقان، اسلام خود را ظاهر و کفرشان را پنهان می دارند، یکی از اینان (علمای وهابی) در یکی از سخنرانی هایش می فرماید! این دین نمی تواند دین صحیحی باشد، زیرا منافق به خاطر اینکه اسلام را ظاهر کرده، بنابر ظاهرش با او برخورد می شود، اما رافضی به مجرّد اظهار مذهب شیعه امامی، دین غلطش را ظاهر کرده و بنابراین بر حسب ظاهرش با او برخورد می شود. پس اگر گفته شود چرا آنها کشته یا رانده نمی شوند، با اینکه این همه اعمال کفر آمیز مرتکب می شوند!؟ جواب می دهیم که ترک اجرای حدّ برای اظهار کفر به خاطر مصلحت مقبولی است، چنانکه پیامبر (ص) در مورد بعضی از منافقان مانند عبد الله ابی سلول حدّ جاری نکرد تا مردم نگویند که محمد اصحابش را می کشد، ولی این به معنای آن نیست که ما آنها را دوست می داریم و به آنان اعتماد می کنیم و همچون دیگر مسلمانان با آنها رفتار می کنیم، بلکه ما با شیعه امامیه به خاطر امور کفر آمیز دینی شان دشمنیم و از خدا می خواهیم مکرشان را به خودشان برگرداند و خدا دینش را بر ضدّ مخالفانش، از نصاری و یهود و رافضه یاری کند."(7)
امّا شحاته محمد صقر عقیده خصمانه خود را در کتابی با عنوان "شیعیان دشمنند از ایشان بر حذر باشید" چنین بیان می دارد:
"هدف این کتاب ارائه یک اندیشه بسیار ساده و مختصر در مورد شیعه و خطر شان است، یهودیان و مسیحیان و مشرکان و سایر کفّار همه دشمنان اسلام و مسلمانانند و این حقیقتی است که اسلام بر آن تصریح نموده و هر کس که دین اسلام را پذیرفته این را می داند،
ولی دشمنان دیگری هم هستند که خطرشان بزرگتر است، ...آنها طایفه شیعه رافضی می باشند..."(8)
اخیراً مؤسس و پدر معنوی ایشان ، محمد بن عبد الوهّاب در "کتاب التوحید الذی هو حق الله علی العبید" در باب سختگیری بر بنده ای که خدا را در کنار قبر شخص صالحی عبادت می کند، می گوید:
"انتقام گرفتن از این طایفه به سبب شرک در عبادت قبور واجب است، آنها(شیعیان) اولین کسانی بودند که بر قبور، مسجد بنا کردند." (9)
2- برنامه های درسی:
برنامه های درسی از تحریف و تحریک فتنه وهابیت بر کنار نمانده، نظام سعودی مدارسی را برای ترویج مذهب وهّابی و گسترش فرهنگ تنفّر، نزد دانش آموزان به کار گرفته، تا جایی که برنامه های درسی نظام سعودی پرخطرترین برنامه ها در نشر روحیه کینه و انزجار نسبت به شیعه است؛ چنانکه به دانش آموزان، مفاهیم و اصول خرابکارانه و ارزشهای نژادپرستانه رنگ شده با مقولات دینی را آموزش میدهند، تا این مفاهیم در فکر دانش آموزان قداست یابد، این روش مؤسسات تربیتی در جهت خدمت به اغراض سیاسی است تا اینکه اعتقادات دانش آموزان را منحرف سازند و بذر حمایت از "دین" را با قلع و قمع شیعیان، به آنان یاد دهند و هر چه که به تشکیک در مذهب جعفری و انکار عقائد ادیان مختلفی که به مذهب مورد حمایت دولت، بخصوص حزب وهابیت مربوط می شود، به آنان تلقین کنند و در نهایت اینکه مخالفان چاره ای جز توبه و بازگشت از مذهب بدعت ، و یا کشته شدن ندارند.
در این زمینه نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی جاناتان د. هالوی در پژوهشی با عنوان "میراث فرهنگی القاعده" می نویسد:
"در نظام جدید جهانی هنوز مسیحیت و یهود، اقلیت های مورد حمایت اسلام هستند. امّا گرایش خطرناکی در نزد قدرت های دینی اسلامی معاند به خصوص عربستان سعودی وجود دارد، که هدفشان نه تنها قانونی کردن اعمال تروریستی، بلکه کشتار جمعی انسانهایی است که آنها را کافر می پندارند، بخصوص شیعیان... دعوت آنها برای از بین بردن کامل بعضی ملّتها به معنی انتقال ایدئولوژی آنها به سوی توجیه کشتار دسته جمعی است." (10)
این حکومت ادّعا دارد که در صدد بازنگری موادّ درسی برای حذف دروسی است که به عدم تسامح و اشاعه تنفّر منجر می شود؛ چرا که پیوسته در موضع نقدی شدید از سوی دولتهای دیگر به خصوص دولتهایی مثل ایالات متحدّه آمریکاست که با عربستان روابط محکمی دارند، تا جایی که دولت آمریکا ضرورت بازنگری در برنامه های درسی را از آنها خواسته و این در اجابت توصیه کمیته بین المللی آزادی های دینی است که وزارت خارجه آمریکا را به اعمال فشار بر حکومت سعودی برای بازنگری برنامه های درسی دعوت کرده است، زیرا این برنامه ها خشونت و تنفّر را ترویج می دهند و باید با موادّی با محتوای تسامح و اعتدال و نکاستن از ارزش مذاهب دیگر جایگزین شود.
3- فتواهای در جهت اتهام به کفر شیعه:
از خطرناکترین وسائلی که نظام سعودی برای آسیب رساندن به طایفه شیعه استفاده می کند، صدور فتواهایی است که به اجرای برنامه های خرابکارانه بر علیه تشیع، دعوت می کند. این نظام فتواها را برای تثبیت قدرت نامشروع خود و جنگ با دشمنانش، به کار می گیرد.
عقیده وهابیت بر پایه خشونت بنا شده و دولت سعودی را از نظر فکری و عقیده ای، از بدو تأسیسش، تغذیه کرده و نقش راهبردی در شستشوی مغزی مردمان و ساکت کردن و دعوت به نابودی آنان و یا حدّاقل خارج کردنشان از شبه جزیره عربی داشته است.
بسیج نیروهایی که در رأس هرم مؤسسه وهابیت قرار دارند، علاوه بر اعضای دیگرشان در راه تحقق این هدف از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بنابراین ملاحظه می کنیم اقدام علمای بزرگ مؤسسه مذکور در صدور فتوا های عجیب و غریب به شکل جواب به سؤالات مردم از سر غیظ و کینه و جهل و تعصّب آنان است، این فتواها به صورت کتاب یا برنامه های رادیویی یا در سایت های اینترنتی پخش می شود تا پیروانشان آنها را اجراء نمایند.
دلیل اهمّیت خطر وهابیت واقعیتی است که در برهه اخیر به جنگ طایفی داخل عراق و کشورهای دیگر کشیده شده و در نتیجه باعث تحت فشار قرار گرفتن توده های مردم بی گناه ، توسط عاملان آن مرتجعان متعصّب و جاهل وهّابی گردیده است وهابیان از روحیه فداکاری و جهاد مسلمانان سوء استفاده می کنند و هیچ درک و شعوری جزء اجرای اندیشه خود ندارند.
بنابراین عجیب نیست که این لشکر بزرگ از مرتجعین وهّابی اقدام به عبور از مرزها می نمایند تا با شعار تجدید نظر در عقیده اسلامی به گمان خود دشمنانشان را بکشند و مردم بی گناه را در یک لحظه تبدیل به اجسادی بی جان نمایند.
"عبد الرحمن البراک" نیز فتوایی در کفر رافضه دوازده امامی صادر کرده که در سایت اینترنتی وی منتشر شده است:
"تمامی شیعیان شرورترین طوایف امّت هستند، زیرا در آنان تمام عوامل کفر گرد آمده است؛ اتهام کفر صحابه... تعطیل صفات... شرک در عبادت با دعا در حقّ اموات... استغاثه به آنان... اینها واقعیت شیعیان امامیه است که مشهورترینشان دوازده امامی می باشند. اینان در حقیقت کافرانی مشرکند، امّا این را کتمان می کنند... مذهب تسنن و مذهب شیعه دو فرقه ضد هم هستند که در یک جا جمع نمی شوند، و تقریب این دو جز با دست کشیدن از اصول مذهب تسنن ممکن نیست و این مطلب به طور کلّی از صراط مستقیم منحرف است." (11)
در فتوایی از عبد الله القناص عضو هیات علمی دانشگاه القصیم، در سایت "الاسلام الیوم" تابع شیخ العودة در جواب سوال یکی از جهّال که در مورد اسامی صحابه ای که وارد منزل عثمان بن عفّان شده و او را کشته اند، می گوید:
" فتنه قتل خلیفه عثمان بن عفّان (رضی الله عنه) مصیبتی بزرگ و حادثه ای مهمّ بود که به فتنه های داخلی و شکست در صفوف مسلمین و تفرقه و اختلاف منجر شد، به طوری که بعد از آن بعضی از فرق گمراه مثل خوارج و شیعه و ناصبیان.. به وجود آمدند!" (12)
کار اینان تنها به صدور فتوا به قصد فتنه انگیزی منحصر نمی شود، بلکه در این قضیه پای شخصیت های برجسته فرهنگی و آگاه را هم، باز کرده اند. در صف این معارضان کسانی مثل سلمان فهد العودة هستند. وی مقاله ای با عنوان "فلنفرح بالعید" (باید در عید شاد باشیم)، در روزنامه الجزیره در 14/10/2007، مطابق سوم شوال 1428 در شماره 12799 منتشر کرد، مقاله ای که با هدف تهاجم بر علیه مذهب اهل بیت (ع)، در ضمن سخن از اعیاد در ادیان دیگر و در اسلام نوشته شده است. او پیروان مذهب اهل بیت (ع) را رافضه نامیده و آنها را از اسلام خارج دانسته است. وی در این مقاله چنین آورده:
" یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان اعیاد خاصّ خودشان را دارند، همچنین رافضه اعیادی چون عید غدیر خم را دارند که گمان می کنند در این روز پیامبر (ص) با علی (رضی الله عنه) و دوازده امام برای خلافت بعد از خود بیعت کرد، رافضه در موضوع این عید کتابهای زیادی از جمله کتاب "یوم الغدیر" در ده جلد نوشته اند." (13)
خصوصیت این فتواها این است که کالبد مذهبی و دینی را تغییر دهند، مذهبی که طی قرون متوالی بر اساس قواعد دینی بر پایه مسامحه و رحمت، حتی با دشمنان بنا شده، در حالی که نظام سعودی نظامی جدید، بر پایه قهر و استبداد است ، در ورای حکومت خود، پیشوایان نحسی را حمایت می کند تا اینکه نه تنها ملتی صلح جو، بلکه کلّ جهان را به آنان مبتلا سازد.
همه شاهد بودیم که کتاب آیات شیطانی سلمان رشدی با محکومیت مسلمین سراسر جهان اسلام روبرو شد، اما فتواهای دیگری هم هر روز منتشر میشود که نه تنها باعث خلل در عقیده، بلکه به قتل و کشتار مسلمانان و امّت اسلام منجر می شود و هیچ فردی آنها را محکوم نمی کند...
******************
پورقی ها:
(1) دولت عربستان سعودی : اسراری زیر شنها. جوزف م. رافائل 1947
Joseph M. Raphael , Saudi Arabia : Secrets Under Sand (Austin : Univ. of Tex., 1947
(2) عبد العزيز التويجري. صبح بر شبروان فریاد کشید.ص49
(3) غالب، محمد أديب. از اخبار حجاز و نجد در تاریخ جبرتی ص94
(4) شیعه و چکهای آمرزش. محمد مال الله
(5) همان منبع
(6) د. ضياء الدين الكاشف. شیعیان، گواهی دهندگان بر کفر خودشان.ص 4
(7) عبدالعزيز بن ريس الريس. سخنی روشن درباره دین ننگین شیعیان. ص7
(8) شحاتة محمد صقر. شیعیان دشمنند از ایشان بر حذر باشید. ص 2
(9) محمد بن عبد الوهاب. كتاب التوحيد الذي هو حق الله على العبيد.
(10) میراث فرهنگی القاعده: اندیشه اسلامی رادیکالی جدید که جماعت کفار را قانونی می داند. جاناتان د. هالیوی.
Jonathan D. Halevi , Al-Qaeda's Intellectual Legacy: New Radical Islamic Thinking Justifying The Genocide of Infidels ( Jerusalem Center for Public Affairs VP508, December 2003 )
(11) شماره فتوا 18080 تاريخ فتوا 26/11/1427 هـ 2006-12-17 سایت عبد الرحمن بن ناصر البراك
http://albarrak.islamlight.net/index.php?option=com_ftawa&task=view&id=18080
)12)) عنوان فتوا : آیا کسی از صحابه در قتل عثمان شرکت داشت؟! جواب دهنده: د. محمد بن عبد الله القناص عضو هيئة علمی دانشگاه القصيم تاريخ 10/10/1428هـ سایت الإسلام اليوم http://www.d-sunnah.net/records/view/id/613/
(13) روزنامه الجزیره شماره 12799یکشنبه 14/10/2007 03 شوال 1428
ترجمه: سلام شیعه
منبع: شبکه وهابیت
