امام رضا علیه السلام هرگز قهقهه نمی‎زد

شیخ صدوق از قول ابراهیم بن العباس گفته است:

هرگز ندیدم كه حضرت ابوالحسن الرضا كسی را با سخنان خویش آزار دهد و ندیدم كه هرگز سخن كسی را قطع كند یعنی در میان سخن او سخنی بگوید تا سخن گوینده تمام شود و حاجت مردم را تا جایی که در توانش بود، برآورده می‎کرد و در مجلس، مقابل همنشین خود، تكیه نفرمود و پایش را دراز نکرد. هیچ وقت ندیدم او را كه به یكی از غلامان خود فحش دهد و هرگز ندیدم كه آب دهان خود را دور افكند و هیچگاه ندیدم كه قهقهه زند، بلكه خنده او تبسم بود و چون خلوت می‎فرمود و سفره غذا مقابل ایشان پهن می‎نمودند، همه اهالی خانه را سر سفره می‎نشاند، حتی دربان و میرآخور(مسئول اصطبل) نیز با ایشان طعام میل می‎فرموند و عادت وی این بود كه شب‎ها كم می‎خوابید و بیشتر شب‎ها از اول شب تا صبح بیدار بود و روزه بسیار می‎گرفت، آن حضرت پنهانی بسیار احسان می‎كرد و صدقه می‎داد. بیشتر صدقات او در شب‎های تار بود.

منبع:

منتهی الآمال، شیخ عباس قمی، ج 2، ص 340- 341.